Co to jest skleroterapia

 Skleroterapia jest jedną z metod leczenia niewydolnych pni żylnych, tj. żyła odpiszczelowa czy żyła odstrzałkowa, ich bocznic zasilających żylaki, ale też tzw. „prostych” żylaków oraz śródskórnych poszerzeń żylnych – venulektazji, zwanych potocznie „pajączkami”.

Jest to metoda nieoperacyjna, wykonywana ambulatoryjnie (w gabinecie),  a Pacjent bezpośrednio po zabiegu wraca do codziennych czynności.

Zabieg skleroterapii polega na podaniu do światła żyły środka obliterującego w postaci piany lub płynu o odpowiednim stężeniu leku (uzależnione to jest od kalibru naczynia), który powoduje jej zamknięcie i stopniowe zanikanie. Leczenie to jest stosunkowo nieszkodliwe jeśli Pacjent przestrzega zaleceń lekarza.

Wstrzyknięcia przeprowadzane są za pomocą bardzo cienkich igieł (venulektazje i żyły siatkowate) lub tradycyjnych igieł o rozmiarach odpowiednich dla kalibru naczynia (duże żylaki i niewydolne pnie żylne) bądź specjalnie do tego przeznaczonych i są niemal bezbolesne (czasem występuje uczucie pieczenia i niewielki ból gdy pęknie żyłka). Po wstrzyknięciu leku żyła obkurcza się, podrażniona ściana żyły włóknieje, ustaje przepływ krwi i w czasie kilku dni do kilku, kilkunastu tygodni żyła przestaje być drożna i widoczna {pozostaje zwykle przebarwienie (dotyczy powierzchownie położonych żył), które z czasem ustępuje, jednak czasem (ale wyjątkowo rzadko) może to trwać dość długo, nawet do 12 m-cy,}.  Czas potrzebny do ostatecznego efektu uzależniony jest od kalibru naczynia i skłonności osobniczych.
          Zabieg skleroterapii wykonywany jest w warunkach ambulatoryjnych i trwa na ogół 10-40 minut. Po zabiegu pacjent wraca do codziennych czynności i może wrócić do pracy. Konieczne jest chodzenie w opasce elastycznej lub pończosze z
godnie
z zaleceniami lekarza
( najczęściej II stopień ucisku - pończocha). Uzyskanie dobrego wyniku wymaga czasem kilkukrotnych sesji wstrzyknięć w różnych odstępach czasowych. Rzadko, ale zdarza się, że organizm broniąc się prze działaniem inwazyjnym (zamykanie naczynia) potrafi wypłukać środek z naczynia - wtedy zabieg powtarza się stosując wyższe stężenie środka leczniczego.

Skleroterapię wykonuję przy użyciu nowoczesnego transilluminatora (oświetlacza naczyniowego)  VEINLITE oraz/bądź aparatu ULTRASONOGRAFICZNEGO.  Aparat USG jest wykorzystywany przy ostrzykiwaniu niewydolmych pni żylnych czasem dużych bocznic i żylaków a oświetlacz w trakcie zabiegu na naczyniach siatkowatych oraz tzw. „pajączkach”.

             Używając VEINLITE - metoda polega na oświetleniu skóry specjalnym źródłem światła - światłowód zakończony pierścieniem. Emitowane światło umożliwia zlokalizowanie niewidocznych podczas badania USG drobnych naczyń (żył siatkowatych) zasilających tzw. "pajączki" i sieci naczynek widocznych na nogach na głębokości do ok. 1 cm. Zamknięcie naczynia zasilającego powoduje także zamknięcie drobnej sieci naczyń żylnych bez konieczności bezpośredniego podania leku. Pozwala to na zmniejszenie ewentualnych przebarwień, które mogą pozostać po zabiegu i w znaczący sposób poprawia jakość zabiegu.

                                                                          

          Skleroterapia przy użyciu VEINLITE jest doskonałą metodą leczenia najprostszych żylaków oraz śródskórnych poszerzeń żylnych i tzw. "pajączków".  Bardziej skomplikowane żylaki pierwotne leczy się skleroterapią pod kontrolą ultrasonografii.

ECHOSKLEROTERAPIA - Żyłę odpiszczelową lub odstrzałkową (duże pnie żylne układu powierzchownego)  uwidacznia się w obrazie USG i pod kontrolą wzroku wprowadza się igłę do niewydolnego pnia żylnego, następnie podaje się sklerozant w postaci spreparowanej piany –  taka postać leku powoduje, że nie rozpływa się on w żyle i zamyka tylko wybrane żyły lub wybrane żylaki, a także działa dłużej w danym miejscu - leczy tylko niewydolny odcinek żyły. Jest to tzw. echoskleroterapia pianowa metodą Tessariego. Metodą tą można leczyć nawet duże żylaki, co pozwala uniknąć zabiegu chirurgicznego. Tym sposobem leczy się również tzw. żylaki nawrotowe po wcześniejszej operacji klasycznej - jest to jedna z najczęstszych metod leczenia żylaków nawrotowych.

                  Działanie środka sklerotyzującego

           Substancja chemiczna, jaką jest sklerozant, działa poprzez wywoływanie stanu zapalnego w ścianie naczynia. Białka zawarte w ścianie naczyń żylnych oraz białka zawarte we krwi powodują związanie i unieczynnienie podawanego środka. Taka dezaktywacja zachodzi już w miejscu podania środka, tak samo jego siła działania maleje wraz z odległością od miejsca wkłucia. Dalsze naczynia w organizmie nie są niszczone przez środek chemiczny, który dodatkowo jest dezaktywowany przez szybkie rozcieńczenie w krążącej krwi. Jednak żyły w które podajemy środek, zostają wyłączone z krążenia. To daje dodatkową pewność bezpieczeństwa tej techniki.

                 Skleroterapia w leczeniu owrzodzeń żylnych

          Skleroterapia jest doskonałym zabiegiem wspomagającym leczenie owrzodzeń żylnych. Dzięki możliwości uwidocznienia, aparatem VEINLITE, niewydolnych żył w okolicy owrzodzenia można dokonać zamknięcia ich środkiem sklerotyzującym, co w istotny sposób przyspiesza gojenie owrzodzeń żylnych jak również w dużej mierze zapobiega nawrotowi. By zabieg był bardziej skuteczny należy poddać się skleroterapii niewydolnego pnia żylnego, zwykle odpowiedzialnego za owrzodzenie. Najczęściej jest to żyła odpiszczelowa.

Przygotowanie do skleroterapii

          Nie ma jakiegoś specjalnego przygotowywania się do tej procedury. Jedyną, ważną informacją, o której należy pamiętać to fakt, że na wizytę należy wziąć ze sobą pończochę o II stopniu kompresji, którą zakładamy na kończynę bezpośrednio po skleroterapii. Warto skonsultować się z lekarzem i kupić produkt dobrze dobrany i zalecany. Ma to znaczący wpływ na komfort noszenia. Nie należy wykonywać depilacji w dniu zabiegu, nie kremować ani natłuszczać skóry kończyny zakwalifikowanej do zabiegu.

           Nie jest wskazane prowadzenie samochodu bezpośrednio po skleroterapii. Niezbędne jest zagospodarowanie sobie czasu  na obowiązkowy spacer po wykonanej procedurze.

         Postępowanie po skleroterapii

         Po skończonym zabiegu i założeniu opatrunku uciskowego chory powinien spacerować przez 10-40 minut (decyduje lekarz). Nie wolno w tym czasie siedzieć, stać ani leżeć. Pierwszy opatrunek uciskowy (bandaż, bądź pończocha) na nodze należy trzymać 3 a czasem 5-7 dób -  decyduje lekarz. Następnie ucisk (bandaż, bądź pończocha) należy stosować przez 3-4 tygodnie (lub dłużej gdy lekarz zaleci) od rana do wieczora. Nie należy eksponować kończyn na działanie promieni słonecznych (ryzyko utrwalenia ewentualnego przebarwienia), rozgrzewać kończyn dolnych, a kąpiel należy brać pod prysznicem w letniej wodzie. Przy bardzo dużych żylakach wskazany jest ucisk przez okres dłuższy niż miesiąc od ostatniego zabiegu. W czasie noszenia pończochy konieczne jest prowadzenie czynnego trybu życia i codzienny, co najmniej 30  min. spacer. Należy unikać dłuższego stania lub siedzenia. Przy dużych żylakach pojawienie się zaczerwienienia, zgrubienia, bądź bolesności jest korzystnym zjawiskiem i wskazuje na właściwy efekt działania środka obliterującego. Natomiast przy niewielkich żylakach zasinienie oraz przebarwienia są zjawiskami normalnymi, które z czasem ustępują (przebarwienia mogą utrzymywać się do pół roku, a nawet roku). Przy owrzodzeniach z dużymi żylakami  istnieje możliwość  nasilenia zaczerwienienia w drugim tygodniu po zabiegu, co jest również korzystnym zjawiskiem. Niewielki obrzęk kostki czy stopy jest normalny w czasie noszenia opatrunku, mija po jego zdjęciu. Niewielka bolesność także jest zjawiskiem przejściowym. Gdy jednak powstaje duży obrzęk, któremu towarzyszy silny ból lub inne dolegliwości, konieczna jest konsultacja lekarza prowadzącego.

Powikłania i skutki uboczne po skleroterapii

          Jak w każdej medycznej procedurze, każdej ingerencji w układ żylny (również dotyczy to klasycznego zabiegu) tak samo i w tej możliwe są powikłania. W większości przypadków dotyczą leczenia dużych żylaków, gdzie podaje się większą ilość bardziej stężonego środka sklerotyzującego w postaci piany. Powikłania zdarzające się wyjątkowo rzadko  to reakcje alergiczne na podany środek, zakrzepowe zapalenie żył powierzchownych lub głębokich, mikrozatorowość płucna (są takie jak w innych metodach leczenia żylaków).
       W metodzie tej nie stosuje się znieczulenia, gdyż jest ono niepotrzebne, eliminujemy w ten sposób powikłania związane ze znieczuleniem.

          W przypadku małych żył takich jak żyły siatkowate może się zdarzyć uszkodzenie skóry w wyniku pęknięcia naczynia przy podawaniu środka lub nadwrażliwości na preparat lub w przypadku gęstej sieci bardzo kruchych naczyń żylnych. W takich wypadkach zdarzają się odczyny zapalne i swędzenie lub pieczenie w miejscu podania, przebarwienia skóry (zwykle ustępujące po kilku miesiącach). Niezwykle rzadko zdarzają się przypadki martwicy skóry po obliteracji drobnych naczyń, która goi się z pozostawieniem blizny. W każdym przypadku niezbędna jest indywidualna ocena ryzyka dla pacjenta. Obrzęk skóry w miejscu podania środka, niewielkie bąble, zaczerwienienie skóry wokół oraz ból w kilka godzin lub dni po obliteracji jak również niewielkie zwyżki ciepłoty ciała należą do obrazu leczenia i mogą być skutecznie niwelowane poprzez zastosowanie zimnego okładu, leku przeciw bólowego, miejscowo zastosowanych kremów (zaleca lekarz) oraz ucisku zewnętrznego – stopniowanej kompresji.

          Zgoda Pacjenta na zabieg skleroterapii

          Pacjent przed podjęciem decyzji może zadawać pytania by rozwiać wątpliwości dotyczące tej metody leczenia. Powinien być zdecydowany i świadomy, gdyż jak w każdej procedurze medycznej wymagane jest podpisanie zgody na wykonywaną skleroterapię. Należy wziąć pod uwagę, że nie da się przewidzieć i zagwarantować oczekiwanych wyników zabiegu.